راهنمای سطح یکپارچگی ایمنی
(مطابق با استاندارد IEC_۶۱۵۰۸ و IEC_۶۱۵۱۱ برای مهندسین نیروگاه و تعمیرات و نگهداری)
مقدمه کتاب:
امروزه اطمینان از کارکرد ایمن فرآیندهای صنعتی از اهمیت فراوانی برخوردار است. طبیعتاً به هر میزان که سامانه موردبررسی ذاتاً دارای ریسک بالاتری باشد، آنگاه سامانههای کنترلی بیشتری برای کنترل آن موردنیاز خواهد بود. تجزیهوتحلیل سطح یکپارچگی ایمنی(SIL) درواقع روشی مدیریتی است که اهداف سازمان جهت کاهش ریسک راکمی و شفاف میسازد و با توجه به اهداف موردنظر سازمان، مقادیر ریسک قابلقبول تعیین خواهد گشت. این روش سطوحی را بهصورت استاندارد بهعنوان مقادیر ریسک¬های قابلقبول در سازمان پیشنهاد نموده است، این تقسیمبندی شامل چهار سطح بوده و آنها را ۱SIL،۲SIL،۳SIL و ۴SIL می¬نامند. میزان اطمینان¬پذیری ایمنی سازمان به ترتیب در این سطوح افزایش می-یابد. بدین ترتیب سازمان با توجه به هزینه¬هایی که برای رسیدن به این سطوح ریسک پیش¬بینی می¬نماید و با توجه به الزامات و اهداف سازمانی خود اقدام به تعیین سطح ریسک قابلقبول سازمان خواهد نمود. سپس برای رسیدن به مقادیر تعیینشده، با توجه به خصوصیات روش¬های تجزیهوتحلیل ریسک، روش¬های مناسب¬تر انتخاب خواهند شد. در تعیین روش مناسب برای فرآیند موردنظر باید به هزینه پیادهسازی روش¬ها و میزان اختلاف هزینه¬های کنترلی موردنیاز که ممکن است با توجه به روش انتخابی به سازمان تحمیل گردد، توجه نمود. ازجمله متداولترین روشهای تحلیل ریسک قابل کاربرد در مراحل مختلف تعیین سطح SIL میتوان به روشهای LOPA، HAZOP، PrHA، FMEA، Risk Graph، FTA وJSA اشاره نمود.
امروزه اطمینان از کارکرد ایمن فرآیندهای صنعتی از اهمیت فراوانی برخوردار است. طبیعتاً به هر میزان که سامانه موردبررسی ذاتاً دارای ریسک بالاتری باشد، آنگاه سامانههای کنترلی بیشتری برای کنترل آن موردنیاز خواهد بود. تجزیهوتحلیل سطح یکپارچگی ایمنی(SIL) درواقع روشی مدیریتی است که اهداف سازمان جهت کاهش ریسک راکمی و شفاف میسازد و با توجه به اهداف موردنظر سازمان، مقادیر ریسک قابلقبول تعیین خواهد گشت. این روش سطوحی را بهصورت استاندارد بهعنوان مقادیر ریسک¬های قابلقبول در سازمان پیشنهاد نموده است، این تقسیمبندی شامل چهار سطح بوده و آنها را ۱SIL،۲SIL،۳SIL و ۴SIL می¬نامند. میزان اطمینان¬پذیری ایمنی سازمان به ترتیب در این سطوح افزایش می-یابد. بدین ترتیب سازمان با توجه به هزینه¬هایی که برای رسیدن به این سطوح ریسک پیش¬بینی می¬نماید و با توجه به الزامات و اهداف سازمانی خود اقدام به تعیین سطح ریسک قابلقبول سازمان خواهد نمود. سپس برای رسیدن به مقادیر تعیینشده، با توجه به خصوصیات روش¬های تجزیهوتحلیل ریسک، روش¬های مناسب¬تر انتخاب خواهند شد. در تعیین روش مناسب برای فرآیند موردنظر باید به هزینه پیادهسازی روش¬ها و میزان اختلاف هزینه¬های کنترلی موردنیاز که ممکن است با توجه به روش انتخابی به سازمان تحمیل گردد، توجه نمود. ازجمله متداولترین روشهای تحلیل ریسک قابل کاربرد در مراحل مختلف تعیین سطح SIL میتوان به روشهای LOPA، HAZOP، PrHA، FMEA، Risk Graph، FTA وJSA اشاره نمود.